ພຣະທາດສີໂຄດຕະບອງແມ່ນປູຊະນີຍະສະຖານ ແລະ ເປັນສູນລວມທາງດ້ານຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນແຂວງຄໍາມ່ວນ ເຊິ່ງມີປະຫວັດຄວາມເປັນມາທີ່ຍາວນານ ແລະ ເປັນມໍລະດົກອັນລໍ້າຄ່າຂອງຊາດລາວ.
ພຣະທາດສີໂຄດຕະບອງ ຕັ້ງຢູ່ແຄມຝັ່ງແມ່ນໍ້າຂອງ ທີ່ບ້ານສີໂຄດ ຫ່າງຈາກຕົວເມືອງທ່າແຂກ ແຂວງຄໍາມ່ວນ ໄປທາງທິດໃຕ້ປະມານ 6 ກິໂລແມັດ.
ພຣະທາດສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍດິນຈີ່ທາປູນ ມີຮູບຊົງສີ່ຫຼ່ຽມຫັກມຸມ, ຍອດແຫຼມ. ໂຄງສ້າງຂອງພຣະທາດນີ້ມີລັກສະນະຄ້າຍຄືກັນກັບພຣະທາດທີ່ສໍາຄັນອື່ນໆໃນລາວ ແລະ ໄທ ເຊັ່ນ: ພຣະທາດພະນົມ, ພຣະທາດອີງຮັງ, ແລະ ພຣະທາດຫຼວງວຽງຈັນ.
ພຣະທາດດັ່ງກ່າວ ສ້າງຂຶ້ນໃນສະໄໝອານາຈັກສີໂຄດຕະບອງ ໃນລະຫວ່າງສະຕະວັດທີ VI-VIII ເພື່ອບັນຈຸກະດູກ (ອັດຖິ) ຂອງພະພຸດທະເຈົ້າ. ພື້ນທີ່ບໍລິເວນພຣະທາດເຄີຍເປັນໃຈກາງຂອງເມືອງຫຼວງເກົ່າຂອງອານາຈັກນີ້.
ສະໄໝລ້ານຊ້າງ: ໃນສະຕະວັດທີ XVI, ສະໄໝທີ່ພຸດທະສາສະໜານິກາຍຫິນະຍານແຜ່ເຂົ້າມາ, ພະເຈົ້າໂພທິສາລາດໄດ້ສັ່ງໃຫ້ບູລະນະພຣະທາດ ແລະ ໄດ້ເພີ່ມຮູບດອກບົວໃສ່ຈອມພຣະທາດ. ຕໍ່ມາໃນສະໄໝພະເຈົ້າໄຊຍະເສດຖາທິລາດ ກໍໄດ້ບູລະນະປະຕິສັງຂອນຈົນເປັນຮູບຊົງທີ່ເຫັນໃນປັດຈຸບັນ.
ສະໄໝປັດຈຸບັນ: ພຣະທາດໄດ້ຮັບຄວາມເສຍຫາຍໃນສະໄໝສົງຄາມ ແລະ ໄດ້ມີການບູລະນະຄືນໃໝ່ໂດຍປະຊາຊົນໃນຊຸມປີ 1950 ແລະ ປີ 1970. ໃນປີ 2009, ໄດ້ມີການກໍ່ສ້າງຮູບປັ້ນພຣະຍາສີໂຄດຕະບອງຂຶ້ນຢ່າງສະຫງ່າງາມ ເພື່ອເປັນສັນຍາລັກ ແລະ ທວນໄຟເຍືອງທາງແກ່ຄົນຮຸ່ນຫຼັງ.
ນອກຈາກນີ້, ຄໍາວ່າ “ສີໂຄດຕະບອງ” ຍັງມີຄວາມໝາຍມາຈາກພາສາບາລີວ່າ “ເມືອງທີ່ມີຄວາມສວຍງາມ ແລະ ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງໄປດ້ວຍສິນທໍາ”. ດັ່ງນັ້ນ, ພຣະທາດແຫ່ງນີ້ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງແຕ່ສະຖານທີ່ທ່ອງທ່ຽວ ແຕ່ຍັງເປັນມໍລະດົກທາງດ້ານປະຫວັດສາດ ແລະ ວັດທະນະທໍາທີ່ສໍາຄັນຂອງປະເທດລາວ.
ເນື້ອໃນຈາກ: Google Gemini
ພາບ: ພຣະທາດສີໂຄດຕະບອງ
